Podcasts de historia

Andronikos III Palaiologos

Andronikos III Palaiologos


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.


Andronikos III Palaiologos

Kun Andronikoksen esä Mikael kuoli vuonna 1320, yritti keisari riistää häneltä oikeudet kruunuun. Andronikos kapinoi isoisäänsä vastaan. Hänellä oli vahvat tukijoukot, ja ensimmäinen sisällissota päättyi vuonna 1325, kun hänet julistettiin hallitsijakumppaniksi. Riita jatkui vielä myöhemmin, ja vanha Andronikos syöstiin vallasta vuonna 1328.

Andronikosken tärkein ministeri oli Johannes Kantakuzenos (myöhemmin keisarina Johannes VI). Andronikoksen aikana sodittiin miltei koko ajan ottomaaneja vastaan. Él saivat vallattua lähes koko Vähän-Aasian. Nikaia kaatui vuonna 1331 Osman I: lle ja Nikomedeia vuonna 1337.

Andronikos sai vallatua takaisin alueita Thessaliassa ja Epeiroksessa, mutta ne hävittiin ennen hänen kuolemaansa Stefan Dusanin johtamalle Serbialle. Andronikos yritti myös elvyttää rappeutunutta laivastoa ja sai vallattua takaisin Lesboksen ja Khioksen saaret genovalaisilta.

Andronikos kuoli 1341, ja häntä seurasi hänen poikansa Johannes V Palaiologos.


Hodnocení [editovat | editovat zdroj]

Způsob jakým převzal Andronikos III. vládu, nebyl zrovna ideální. Císař se však projevil jako schopný vládce, který alespoň na čas zastavil nezadržitelný úpadek Byzantské říše. Účinnými reformami říši posílil. Podařilo se mu obnovit loďstvo a na rozdíl od svých předchůdců se nespoléhal na nespolehlivé zahraniční žoldnéře.

Císař sám o sobě nebyl zrovna nejschopnějším, ale úspěch jeho vlády spočíval v tom, že se dokázal obklopit zkušenými muži, jako byl pozdější císař Jan Kantakuzenos, kteříší vávali en vází. Došlo tak k jakémusi přerozdělení vládní moci do několika oblastí. Nemůžeme Andronikovy ani upřít jeho válečné úspěchy, za jeho vlády se sice již zhroutila východní hranice, ale netoliko jeho vinou. Východní hranici nebyla věnována dostatečná pozornost od obnovení Byzantské říše a Andronikos se mohl již pokusit pouze ochránit zbylá území. Dále císař utrpěl porážku od Bulharů, ale na druhou stranu se mu podařilo zastavit postup Srbů. Vítězstvím nad Epirem, Thesálií a latinskými knížectvími se sjednocení Balkánu přiblížil víc, než kterýkoliv císař od smrti Manuela I. Komnena. Andronikos bývá moderními dějinami poněkud opomíjen. Je nutno zdůraznit, že po jeho předčasné smrti nastal rapidní pokles byzantské moci.


Monarcas similares o similares a Andronikos III Palaiologos

Título de la corte bizantina mayor que se otorgó a los hijos o yernos de los emperadores reinantes, e inicialmente denotó el heredero aparente del emperador bizantino. También se otorga en los estados bajo influencia cultural bizantina, como el Imperio Latino, el Segundo Imperio Búlgaro, el Imperio Serbio y sus estados sucesores, y el Imperio de Trebisonda. Wikipedia

Conflicto que estalló en el Imperio Bizantino tras la muerte de Andronikos III Palaiologos por la tutela de su hijo y heredero de nueve años, Juan V Palaiologos. Enfrentó, por un lado, al primer ministro de Andrónico III y # x27, Juan VI Kantakouzenos, y por el otro, a una regencia encabezada por la emperatriz viuda Ana de Saboya, el patriarca de Constantinopla Juan XIV Kalekas y los megas doux Alexios Apokaukos. Wikipedia

Gobernado por la dinastía Palaiologos en el período comprendido entre 1261 y 1453, desde la restauración del dominio bizantino en Constantinopla por el usurpador Miguel VIII Palaiologos tras su reconquista del Imperio Latino, fundado después de la Cuarta Cruzada, hasta la Caída de Constantinopla ante los otomanos. Imperio. Conocido como el Imperio Bizantino tardío. Wikipedia

La fuerza naval del Imperio Romano de Oriente o Bizantino. Continuación directa de su predecesor romano imperial, pero jugó un papel mucho más importante en la defensa y supervivencia del estado que su versión anterior. Wikipedia

Las guerras bizantino-otomanas fueron una serie de conflictos decisivos entre los turcos otomanos y los bizantinos que llevaron a la destrucción final del Imperio Bizantino y al surgimiento del Imperio Otomano. Saqueado y ocupado por el Cuarto Cruzado, un momento importante del cisma cristiano Este-Oeste. Wikipedia

Lista de emperatrices romanas y bizantinas. Mujer que era la esposa de un emperador romano, el gobernante del Imperio Romano. Wikipedia

Lista de los emperadores bizantinos desde la fundación de Constantinopla en 330 d.C., que marca el inicio convencional del Imperio Bizantino, hasta su caída ante el Imperio Otomano en 1453 d.C. Solo se incluyen los emperadores que fueron reconocidos como gobernantes legítimos y ejercieron la autoridad soberana, con exclusión de los coemperadores menores (symbasileis) que nunca alcanzaron el estatus de gobernante único o mayor, así como de los diversos usurpadores o rebeldes que reclamaron el poder. título imperial. Se celebró inicialmente con el emperador romano Constantino el Grande, el primer emperador cristiano, que reconstruyó la ciudad de Bizancio como capital imperial, Constantinopla, y que fue considerado por los emperadores posteriores como el gobernante modelo. Wikipedia

Emperador de Trebisonda por un día, 30 de julio de 1341 y del 3 de mayo de 1344 al 13 de diciembre de 1349. Hijo menor del emperador Juan II de Trebisonda y Eudokia Palaiologina. Wikipedia


Familia

Andronikos III se casó por primera vez en 1318 con Irene de Brunswick, hija de Enrique I, duque de Brunswick-Lüneburg, murió en 1324. Tuvieron un hijo sin nombre, que murió poco después de nacer en 1321.

Andrónico III se casó como su segunda esposa, en 1326, con Ana de Saboya, que era hija del Conde Amadeus V, Conde de Saboya y su segunda esposa, María de Brabante, Condesa de Saboya. Su matrimonio produjo varios hijos, entre ellos:

    (nacido el 18 de junio de 1332), déspotas (sucesor designado), que se casó con Michael Asen IV de Bulgaria
  • Eirene Palaiologina (rebautizada como Maria), que se casó con Francesco I Gattilusio

Según el historiador bizantino Nicéforo Gregoras, Andrónico también tuvo una hija ilegítima, Irene Palaiologina de Trebisonda, que se casó con el emperador Basilio de Trebisonda y asumió el trono del Imperio de Trebisonda de 1340 a 1341. [5]

En su Dictionnaire historique et Généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople (1983), Mihail-Dimitri Sturdza menciona a una segunda hija ilegítima de Andronikos, quien se convirtió (probablemente bajo coacción) al Islam bajo el nombre de Bayalun como una entre varias esposas de Öz Beg Khan de la Horda de Oro. [6] Detlev Schwennicke no incluye a esta hija en Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten (1978), y la teoría de su existencia puede reflejar teorías de Sturdza.


Sucesión y legado

Andronikos III murió en Constantinopla, a la edad de 44 años, el 15 de junio de 1341, posiblemente debido a una malaria crónica. [6] Los historiadores sostienen que su reinado terminó con el Imperio Bizantino en una situación aún sostenible y, en general, no implican deficiencias en su liderazgo en su posterior desaparición. Juan V Paleólogo sucedió a su padre como emperador bizantino, pero con tan solo 9 años de edad, necesitaba un regente.

Las enérgicas campañas del emperador Andrónico III simplemente carecieron de la fuerza suficiente para derrotar a los enemigos imperiales y provocaron varios reveses bizantinos importantes a manos de búlgaros, serbios y otomanos. Sin embargo, Andronikos III proporcionó un liderazgo activo y cooperó con administradores capaces. El imperio estuvo más cerca de recuperar una posición de poder en los Balcanes y la península griega después de la Cuarta Cruzada. La pérdida de algunos territorios imperiales en Anatolia, sin embargo, dejó a los turcos otomanos planteados para expandirse a Europa.

Pocos meses después de la muerte de Andronikos III, la controversia sobre el derecho a ejercer la regencia sobre el nuevo emperador Juan V Palaiologos y la posición de Juan Kantakouzenos como ministro jefe todopoderoso y amigo de Andronikos llevó al estallido de la destructiva bizantina. guerra civil de 1341-1347, que consumió los recursos del imperio y lo dejó en una posición insostenible. El debilitado Imperio Bizantino no pudo evitar la formación del Imperio Serbio o, lo que es más inquietante, la invasión otomana de Europa.


Andronikos được sinh ra ở Constantinopolis vào ngày sinh nhật lần thứ 38 của ông nội. Năm 1320, Andronikos vô tình gây ra cái chết của anh trai Manuel rồi ít lâu sau cha của họ qua đời vì đau buồn. Vụ giết người và hành vi phóng đãng chung của Andronikos và phe cánh của ông, hầu hết là con cháu các thế gia vọng tộc lớn của Đông La Mã, đã dẫn đến n c mã r Andronikos II Palaiologos. Andronikos II quyết định từ bỏ ngôi vị của đứa cháu, nhân đó Andronikos III bèn trốn khỏi kinh thành và tụ tập bè đảng ủng hộ mình ở Thracia. Từ đó ông tiến hành một cuộc nội chiến gián đoạn chống lại ông nội mình, lúc đầu ông đành chịu công nhận đứa cháu nội là đồng hoào bu rồi v.

Cơ quan hành chính đầy hiệu quả dưới thời trị vì của Andronikos III là do vị megas domestikos của ông là Ioannes Kantakouzenos nắm giữ, trong khi Hoàng đế lại mải mê săn bắn hoặc chinh chiến. Một liên minh với người anh rể Mikhael Asen III của Bulgaria chống lại Stefan Uroš III Dečanski của Serbia đã thất bại trong việc đảm bảo bất kỳ lợi ích, cũng vì Serbia đã đhic i ngia Bulgaria Velbazhd (nay là Kyustendil) vào năm 1330. Những nỗ lực của Andronikos III để bù đắp cho thất bại này bằng cách sáp nhập xứ Thracia của Bulgaria cũng thất bại vào nng tnâ cng thất bại vào nhi trnc Alexander ở Rousokastron. Việc nghị hòa với Bulgaria được bảo đảm nhờ sự nhượng bộ lãnh thổ và một cuộc hôn nhân mang tính ngoại giao giữa mấy đứa con của hai vị hoàng đế.

Những năm tiếp theo đã chứng kiến ​​ảnh hưởng của Đông La Mã ở Tiểu Á dần tan biến kể từ khi Orhan của người Thổ otomano thống lĩnh quân mã đánh báni lĩnh quân mã đánh báni lnh nicav 31 ánh báni Andronikos III Nicomedia năm 1337. Sau đó, chỉ Philadelpheia và một số ít các cảng là vẫn còn nằm dưới quyền kiểm soát của Đông La Mã ở Tiểu Á. Trước đó Andronikos III đã thực hiện việc thu hồi các đảo Lesbos và Chios từ Martino Zaccaria vào năm 1329 và Phocaea năm 1334 từ vị thống đốc Genova cuối cùng Domenico Cattaneo. Tuy nhiên điều chỉ như muối bỏ bể khi muốn ngăn chặn bước tiến quân của người Thổ.

Dưới thời Stefan Uroš IV Dušan, Serbia đã bắt đầu bành trướng thế lực của mình cantó lãnh thổ Đông La Mã ở Macedonia, tiến chiếm Ohrid, Prilep, Kastoria, Strumica và Edessa vài ni là Syrgiannes Palaeologos đã bỏ cantó phía Serbia và giúp họ tiến quân vào Macedonia. Quân Serbia dưới sự chỉ huy của Syrgiannes sắp tiến tới gần Thessaloniki thì đột nhiên bị thuộc tướng Đông La Mã Sphrantzes Palaiologos trở mặt giết chết. Điều này đã đẩy quân đội Serbia rơi vào tình trạng hỗn loạn. [1] Vào tháng 8 năm 1334 Stefan Dusan và Andronikos cùng tiến hành nghị hòa, trong đó có thỏa thuận cho phép lực lượng của Andronikos tái kiểm soát các vùng miền ởmian Macedonia màc. [2] Dù có những khó khăn khi Andronikos III củng cố việc Đông La Mã mở rộng quyền kiểm soát xứ Thessaly vào năm 1333 và Epirus vào năm 1337, bằng cách lợi dụng kiểc.

Andronikos III còn tiến hành tái tổ chức hải quân Đông La Mã (gồm 10 tàu chiến vào năm 1332) và cải cách hệ thống tư pháp bằng cách thành lập một ban hội mn o mm của người La Mã ". Khi nhìn lại Triều đại của ông có thể nói là đã kết thúc trước khi tình hình của Đế quốc Đông La Mã không còn giữ vững được nữa. Dù chịu một số thất bại không đáng kể vào tay người Bulgaria, Serbia và Otomano, Hoàng đế đã trị vì đế chế bằng sự lãnh đạo tích cực và chịu hợp tác với ni việc tái thiết lập quyền kiểm soát bán đảo Hy Lạp của Đông La Mã kề từ cuộc Thập tự chinh thứ tư. Nhà du hành Hồi giáo Ibn Battuta trong cuốn hồi ký có nhắc đến lần gặp gỡ Andronikos III khi đến viếng thăm Constantinopolis vào cuối năm 1332.

Nicea cho đến năm 1261 đóng vai trò là thủ đô mới của đế chế thì giờ đây bị người Thổ otomano bao vây. Vào mùa hè năm 1329, Andronikos III đã quyết định điều quân xông pha giải vây trong một lần thất bại tại trận Pelekanon vào ngày 10 tháng 6 rồi chẳng bao thi một vài pháo đài khác còn lại ở Tiểu Á chịu chung số phận, Andronikos III đành chịu dâng thư cầu hòa và nộp cống xưng thần, thế nhưng vẫn không ngăm nhng vẫn không ngăym nhng vẫn không ngăym nhng vẫn không ngăm ngăn mà lòng buồn phiền mãi không thôi, lâu ngày trở chứng sinh bệnh rồi sau qua đời ở Constantinopolis lúc mới 44 tuổi vào năm 1341. Trong vòng vài tháng, quyền nhiu con vềan vềa vềa vền a bạn thân kiêm đại thần toàn năng của Andronikos là Iohannes Kantakouzenos, đã đẩy cả đế chế rơi vào một cuộc nội chiến thảm khốc kéo dài bảy năm.

Andronikos III kết hôn lần đầu tiên vào năm 1318 với Irene xứ Brunswick, con gái của Henry I, Công tước Brunswick-Lüneburg bà mất vào năm 1324. Họ còn có một đứa con sin trai thö lâng ri. vào năm 1321.

Andronikos III kết hôn lần thứ hai vào năm 1326 với Anna xứ Savoy. Bà là con gái của Bá tước Amadeus V, Bá tước Savoy và người vợ thứ hai Maria xứ Brabant. Họ có với nhau mấy đứa con gồm:

Theo nhà sử học Nicephorus Gregoras, Andronikos còn có một cô con gái ngoài giá thú là Irene Palaiologina xứ Trebisonda. Bà kết hôn với Basil xứ Trebisonda và chiếm ngai vàng của Đế quốc Trebisonda từ năm 1340 đến 1341. [3] El Dictionnaire historique et Généalogique des grandes familles de Grèce, d'Albanie et de Constantinople (1983) của Mihail-Dimitri Sturdza còn thêm một đứa con gái ngoài giá thú thứ hai của Andronikos, chuyển đổi cantó đạo Hồi dưới cái tên Bayalun. Theo như sử liệu ghi chép thì bà là một trong những bà vợ của Uzbeg Khan của Kim Trướng hãn quốc. [4] Cô con gái này không được liẹt kê trong thư tịch cổ Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten (1978) của Detlev Schwennicke và sự tồn tại của Irene có thể tac động đến các lý thuyết của Sturdza. [5]


Andronikos III Palaiologos (1328-41)

Cristo de pie en una cena ante un thokos bajo, vistiendo una túnica y himation y sosteniendo la mano derecha en bendición y un libro en la izquierda. Tiene un nimbus cruciger. Sigla a izquierda y derecha: Ἰ (ησοῦ) ς Χ (ριστό) ς. Borde de puntos.

 Ο
Ν Π
ΔΡ ˊ Ο 
ΝΙΚΟΣ Λ  Ι
ΔΕΣ ΟΛΟ
Π Ό ΓΟΣ
 Σ 

Marcha atrás

El emperador Andrónico de pie en una cena, con una corona y un loros, un extremo del cual se coloca sobre la muñeca izquierda. Tiene un lábaro en la mano derecha y una akakia en la izquierda. Manus Dei en el campo superior derecho. Inscripción en dos columnas. Borde de puntos.

Ἀνδρόνικος δεσπότης [ὁ] Παλαιολόγος.

Anverso

Cristo de pie en una cena ante un thokos bajo, vestido con una túnica y himation y sosteniendo la mano derecha en bendición y un libro en la izquierda. Tiene un nimbus cruciger. Sigla a izquierda y derecha: Ἰ (ησοῦ) ς Χ (ριστό) ς. Borde de puntos.

 Ο
Ν Π
ΔΡ ˊ Ο 
ΝΙΚΟΣ Λ  Ι
ΔΕΣ ΟΛΟ
Π Ό ΓΟΣ
 Σ 

Marcha atrás

El emperador Andrónico de pie en una cena, con una corona y un loros, un extremo del cual se coloca sobre la muñeca izquierda. Tiene un lábaro en la mano derecha y una akakia en la izquierda. Manus Dei en el campo superior derecho. Inscripción en dos columnas. Borde de puntos.

Ἀνδρόνικος δεσπότης [ὁ] Παλαιολόγος.

HACER sellos 6, no. 108.1 Zacos-Veglery, no. 126 Bis.

Traducción

Ἀνδρόνικος δεσπότης ὁ Παλαιολόγος.

Andronikos Palaiologos, déspotas.

Comentario

El diseño general de este sello es similar al del sello de Andronikos II. Como en BZS.1951.31.5.1703, Andronikos III está al frente, sosteniendo un labarum en la mano derecha y una akakia en la izquierda. La manus Dei aparece en el campo superior derecho. Sin embargo, en este sello la corona del emperador es relativamente más alta y, en contraste con las cortinas que caen sobre la muñeca de Andronikos II, el material aquí está decorado con bolitas bien articuladas. En el reverso aparecen marcas de acento.

Una comparación de las emisiones de plata de Andronikos II con las de Andronikos III revela una diferencia en los tipos de coronas. Por ejemplo, en DOC 5.2: 504 (lám. 31), se muestra al emperador Andrónico II con una corona que es relativamente plana en comparación con la corona más alta que lleva Andrónico III. DOC 5.2: 861 (lámina 48). Por supuesto, el diseño general de la moneda difiere considerablemente del sello de Andronikos III. En el anverso de la moneda encontramos a Cristo entronizado. El reverso muestra al emperador de pie a la izquierda con un loros. Está emparejado con San Demetrio, que está a la derecha y viste una túnica y un himation.

Bibliografía

Robles de Dumbarton
Biblioteca y colección de investigación
1703 32nd Street, NW
Washington, DC 20007


Referensi [tomar el sol | bronceado para tomar el sol]

  • Diccionario Oxford de Bizancio, Oxford University Press, 1991.
  • Bosch, Ursula Victoria (1965), Kaiser Andronikos III. Palaiologos. Versuch einer Darstellung der byzantinischen Geschichte in den Jahren 1321-1341 (dalam bahasa alemán), Adolf M. Hakkert & # 160 Pemeliharaan CS1: Bahasa yang tidak diketahui (enlace)
  • John V.A. Bien Jr., Los Balcanes de la Baja Edad Media, Ann Arbor, 1987.

Artikel bertopik biografi tokoh ini adalah sebuah rintisan. Anda dapat membantu Wikipedia dengan mengembangkannya.


Lo que debe saber sobre Andronikos III Palaiologos

Andrónico III Paleólogo gobernó el Imperio Bizantino desde 1328 hasta su muerte en 1341. Como emperador, supervisó un breve período de resurgimiento del imperio. Su poder había disminuido significativamente debido al surgimiento del Imperio Otomano y los estados europeos vecinos. Tras la muerte de Andrónico III, le sucedió su hijo de diez años, Juan V. Sin embargo, las rivalidades que se desarrollaron durante la regencia de Juan V dieron lugar a períodos de guerra civil que llevaron al Imperio Bizantino a un mayor declive.

Vida temprana

Nacido el 25 de marzo de 1297, Andronikos III era el hijo de Michael IX Palaiologos que gobernó bizantino como co-emperador con su padre Andronikos II. Su madre, Rita de Armenia, era hija del rey de Armenia, Levon II. En 1318 se casó con Irene de Brunswick. En el momento de su muerte en 1324, no tenían hijos vivos. Su matrimonio de 1326 con Anna de Saboya produjo varios hijos que vivieron hasta la edad adulta, incluido su sucesor, John V.

Su abuelo desheredado a Andronikos III tras la muerte de su padre y su hermano. Su hermano Manuel fue asesinado accidentalmente por hombres contratados por Andronikos para vigilar a su amante con quien sospechaba que tenía aventuras. Andronikos no sabía que su hermano era uno de los visitantes de su amante o no les dijo a sus hombres a quién instruía para atacar a cualquier hombre que la visitara por la noche. Después de que su padre, Miguel IX, muriera al año siguiente en 1320, Andrónico huyó a Tracia y se declaró emperador. Al reconocer el poderoso apoyo que tenía su nieto, Andrónico II lo declaró co-emperador en 1322 para restaurar la paz. Sin embargo, la lucha entre las dos facciones continuó hasta que el anciano Andronikos II fue depuesto en 1328 y murió en 1332.

Emperador

Andronikos III dedicó sus energías a recuperar territorios perdidos y detener el debilitamiento del Imperio Bizantino. Sin embargo, su primer gran esfuerzo en 1329 terminó en desastre cuando el intento de alivio de la antigua capital de Nicea no logró poner fin al asedio otomano. En 1331, la ciudad era parte del Imperio Otomano, lo que llevó a Andronikos a ofrecerles un pago por dejar sus otras ciudades en paz.

Los otomanos respondieron tomando otra ciudad. Andronikos pudo recuperar Quíos, Phocaea y Lesbos. La lucha con Serbia y Bulgaria resultó en más pérdidas en el territorio. Andrónico tuvo más éxito en hacerse con el control del territorio a través de medios diplomáticos, como el matrimonio de su hija María con el hijo del emperador búlgaro. Un tratado con Serbia restauró partes de Macedonia al dominio bizantino.

Su muerte dejó al Imperio Bizantino en un caos mientras varias facciones luchaban por hacerse con el control de su hijo pequeño. Al final del reinado de su hijo, el Imperio Bizantino era efectivamente un estado vasallo del Imperio Otomano. El imperio dejó de existir después de que los otomanos capturaron su ciudad capital de Constantinopla en 1453.

El Imperio Bizantino ya estaba disminuido cuando nació Andronikos III Palaiologos. Las luchas internas con su abuelo debilitaron aún más sus ejércitos permitiendo que las naciones enemigas se aprovecharan. El reinado de Andrónico estuvo marcado por algunos éxitos y frecuentes fracasos mientras el Imperio Otomano continuaba su avance hacia su territorio.



Comentarios:

  1. Calum

    Deberías decirle - el error.

  2. Niewheall

    Recomiendo buscar la respuesta a tu pregunta en google.com

  3. Jeannette

    Eliminé la oración

  4. Bakinos

    Debes decirle.

  5. Moogugor

    ¡El portal es excelente, lo recomendaré a mis amigos!



Escribe un mensaje